Hetjuskapur á tímum ófriðar

Til er sögn um pelíkana sem nærir unga sína við brjóst sitt. Höggormurinn deyðir þá með biti sínu og eitri. Móðirin vekur þá aftur til lífsins með því að særa sig á brjósti og gefa ungunum sitt eigið hjartablóð.

Hún er tákn kærleika og hugrekkis. Hann er tákn illsku. Höggormurinn er engin hetja, það er pelíkaninn aftur á móti.

Valdakarlarnir sem angra okkur um þessar mundir, karlar eins og Putin, Trump, Khamenei og Netanyahu eru engar hetjur og eru ekki að drýgja neinar hetjudáðir. Tortíming er þeirra starf.

Sönn hetja gortar ekki af afrekum sínum og básúnar ekki út um allt hversu megnug hún er. Hún eignar sér ekki verk annarra til að sýnast hugrökk. Hún krefst þess ekki að fá friðarverðlaun Nóbels fyrir að hafa komið í veg fyrir ótilgreind stríð.

Hvernig afhjúpum við falskar hetjur?

Valdamaður sem klæðir sig í stolinn fatnað hetju er illa við menntun og vitsmuni. Þekking og þjálfun vitsmuna skólabarna getur afhjúpað falskan hetjuskap leiðtogans. Menntun stúlkna og vald kvenna yfirleitt virðist vekja mestan ugg í þeirra hjörtum.

Hann þráir að vera hetja, skrýdd medalíum undir dynjandi lófaklappi en afrekin eru einungis í eigin þágu, því sönn hetja drýgir dáðir sínar af mannúð og fyrir mannkynið allt - án þess að átta sig á því.

Hetjulund þessara valdakarla er hávær og hégómleg. Þeir vilja kransa og heiðursmerki, heyra bumbur barðar og lúðrablástur.

Sönn hetja aftur á móti ver eigið líf og annarra í fjandsamlegum aðstæðum. Hún sýnir styrk í aðstæðum eymdar sem illmenni hafa skapað, illmenni sem spúa eitri. Slíkar hetjur eru ekki í einkennisbúningum og stjórna ekki banvænum drónum heldur reyna að finna leiðir til að bjarga sér og sínum dag hvern.

Gerum greinarmun á hetjum

Gleymum ekki hinum sönnu hetjum og glepjumst ekki af illskunni. Fylgjum ekki morðingjum að málum. Höfnum þeim alfarið og segjum okkur úr bandalagi við þá.

Valdakarlarnir munu semja um vopnahlé og láta hampa sér sem hetjum, steypa styttur af sér og nefna götur í höfuðið á sér, prenta nöfn sín á peningaseðla, veita sér friðarverðlaun. Þeir eiga ekkert inni hjá okkur, þeir eru ekki hina sönnu hetjur. Stríðsherrar, einsræðisherrar, valdakarlar búa ekki yfir hugrekki eins og sjálfboðaliðar og starfsfólk sjúkrahúsa og björgunar- og hjálparsveita.

Hinar sönnu hetjur eru óbreyttir borgarar sem leggja sig fram við bjarga börnum og nágrönnum í rjúkandi borgum eftir viðurstyggilega eyðileggingu.

Aðdáun okkar er hjá þeim. Þau eru pelíkanar sem gefa eigið hjartablóð og vekja fólk til vonar og lífs á nýjan leik.